نرود

ما را که تو منظوری

خاطر نرود جایی.

روز اول مدرسه

زمستان سپید
بهار و تابستان ،سبز،
یکنواخت شده بود قصه رنگها

قلمش را برداشت ، کمی زرد
کمی سرخ ،  نارنجی

تمام زیبایش را هدیه کرد .

پائیز شد .

شاخ های مجازی مانتو و مقنعه دمشان را پوشیده اند و با مادرانی ک تعدادی شان تمام تلاش شان را کرده اند زیباتر از بقیه مامان ها دیده بشن بدون چادر و روسری و مانتو دارن شاخها را اسکرت میکنند

از بلند گوی مدرسه ها صدای آهنگ باز امد بوی ماه مهر    بوی ماه مدرسه اطراف مدرسه ها رو پر کرده

چه روزهایی داشتیم کل علی

چه ارزوهایی که نمرد

خداوند نگهدار همه بچه ها و مردم کشورمان باشد

جای خالی دانش آموزانی ک پرپر شدند 

صندلی هایی که از وجودشان خالی ماند

خانه هایی که دیگر صدای خنده و مهربان فرزندانشان دریغ شد

و وجود نازنینشان را نخواهند داشت.

چقدر غم انگیز

با لعنت گفتن به جنگ جنگ تمام نمیشود.

خداوند همه فرزندان معصوم این سرزمین را حفظ کند.

یاد دانش اموزان و طالبان علم شهید زنده باد